Verhaal
De telefoon stopt vanzelf met rinkelen…
Toen we met jortt begonnen, kregen we heel boekhoudersland over ons heen. Hoezo werken vanuit de bij- en afschrijvingen van de bank? Je maakt eerst een crediteur aan en vult de stamgegevens in.
Jortt, zoals verwacht viel alles tegen…
Tegenslagen zijn slechts kleine obstakels op weg naar groter succes.
Het is de grootste fout die ik ooit zakelijk heb gemaakt...
In ieder interview wordt de vraag gesteld, wat is de grootste leerervaring (lees fout) die je hebt gemaakt als ondernemer.
Jortt heet jortt... dankzij de bbq-show
Jortt heet jortt... dankzij de bbq-show
Een gratis vakantie? Die gun je toch al je vrienden.
Een gratis vakantie. Die gun je toch al je vrienden.
Kom jij als Szechuanvuurpaard naar de bonte avond?
Kom jij als Szechuanvuurpaard naar de bonte avond? Al een tijdje ben ik overgestapt van dertien-in-een-dozijn nieuwsbrieven naar het soort dat ik nu schrijf.
Ja, ja, ja, ja, jahaa...
Bij de Belastingdienst zijn ze nog niet op de hoogte van de ja, ja, ja psychologie.
Waar die Glimlach! vandaan komt...
De pay-off van jortt is Boekhouden met een Glimlach! Met een hoofdletter G en een uitroepteken! Dat heeft een reden.
Als je het anders doet dan je deed, krijg je wat je niet weet
Ja, ja, ik weet het. Albert Einstein zei Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg. De titel is clickbait. Want dit wist je al lang en had ik het goed geschreven, dan had je niet geklikt, want er zijn al genoeg posts met deze titel.
Als een Don Quixote ging ik weer op die molens af
Wil jij ook online verkopen? De molens zijn verslagen, het pad is vereffend. Start hier je eigen jortt.shop.
Even doorvragen had heel veel ellende bespaard
Ik luister vaak mee met de gesprekken van de supportafdeling. Mijn bureau staat er pal naast. Supertrots ben ik dan ook wanneer ik hoor dat er niet gelijk een antwoord wordt gegeven, maar eerst een paar wedervragen worden gesteld.
‘Back to the future’ start nu.
Niemand gelooft dat een kleine veranderingen in het nu, enorme effecten hebben in de toekomst.
En toen kregen we een 1 review…
Oef, dat doet even pijn. Dat zijn we niet gewend. Terecht overigens, die review.
“Nééh, de rest heeft het al opgegeven, ik ben de enige die het blijft proberen.”
Het is het antwoord van mijn zoontje van 6. Hij is by far de langzaamste leerling bij zwemles. De rest van zijn groep heeft ondertussen het A- en sommige al het B-diploma.
2 x € 660 miljoen per jaar… zo het putje in.
Wat op je bankrekening is gebeurd is waar. De rest is subjectief.
Vol stress werden we gebeld. De paniek was duidelijk in zijn stem te horen.
Eén van de onderwerpen waarover gesproken werd, was hoe vervelend de jaarafsluiting van de boekhouding steeds weer is. Werken in een boekhoudprogramma, de afschrijvingen verwerken in een Excel sheet, winst verrekend met het eigen vermogen, privé opnames verrekenen…
Het was 4 tegen 1. Toch heeft die ene gewonnen.
Het was gek, anders, vreemd. Dat zou toch niemand begrijpen… Maar ik had het mis.
Ineens floepte het eruit.
Pas toen het gesprek was afgerond, daalde het langzaam tot me in. Bij Jortt zijn we de hele dag gave nieuwe features aan het bouwen. Kijken we de hele tijd vooruit.
We hebben er alle dagbladen mee gehaald.
Onze, oh zo gemakkelijke, manier om een analoge factuur te versturen. Je weet wel. Zoals dat vroeger ging.